ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س نهم ق)، شاعر، متخلص به كاظمى. در دوره‏ى سلطان حسین بایقرا (911 -873 ق) مى‏زیست و در دربار او بود. طبعش در سرودن شعر به هزل مایل بود. وى از جانب سلطان، نزد خواجه عمادالدین محمود گاوان معروف به خواجه جهان، به گلبرگه هندوستان مسافرت كرد. در مراجعت از این سفر به شیراز رفت و در آنجا قصیده‏ى «شهرآشوب» را كه در مذمت اعیان و اشراف دارالسلطنه‏ى هرات بود سرود. كاظمى در قصیده سرایى به روش باباسودایى تمایل داشت. وى در شیراز درگذشت. از آثارش: «دیوان» شعر.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر